A base matemática sobre a que desenvolven as telecomunicacións foi desenvolvida polo físico inglés James Clerk Maxwell. Maxwell no prefacio da súa obra Treatise on Electricity and Magnetism (1873) declarou que a súa principal tarefa consistía en xustificar matematicamente conceptos físicos descritos ata ese momento de xeito unicamente cualitativa, como as leis da indución electromagnética e dos campos de forza, enunciadas por Michael Faraday. Con este obxecto, Maxwell introduciu o concepto de onda electromagnética, que permite unha descrición matemática axeitada da interacción entre electricidade e magnetismo mediante as súas célebres ecuacións que describen e cuantifican os campos de forzas. Maxwell predixo que era posíbel propagar ondas polo espazo libre utilizando descargas eléctricas, feito que corroborou Heinrich R. Hertz en 1887, oito anos despois da morte de Maxwell, e que posteriormente supuxo o comezo da era da comunicación rápida a distancia. Hertz desenvolveu o primeiro transmisor de radio xerando radiofrecuencias entre 31 MHz e 1.25 GHZ. As telecomunicacións comezan na primeira metade do século XIX co telégrafo eléctrico, que permitiu enviar mensaxes que contiñan letras e números. A esta invención fixéronselle dous notábeis mellorías: a adición, por parte de Charlles Wheatstone, dunha cinta perforada para poder recibir mensaxes sen que un operador estivera presente e a capacidade de enviar varios mensaxes pola mesma liña, que se chamou despois telégrafo múltiple, engadida por Emile Baudot.
Máis tarde veu o teléfono, co que foi posíbel comunicarse utilizando a voz, e a revolución da comunicación sen fíos: as ondas de radio.
A principios do século XX aparece o teletipo que, utilizando o código Baudot, permitía enviar texto en algo parecido a unha máquina de escribir e recibir texto que era impreso por tipos movidos por relés.
O termo telecomunicación foi definido por primeira vez na reunión conxunta da XIII Conferencia da UTI (Unión Telegráfica Internacional) e a III da URI (Unión Radiotelegráfica Internacional) que comezou en Madrid o día 3 de setembro de 1932.
A definición entón aprobada do termo foi:
Telecomunicación é toda transmisión, emisión ou recepción, de signos, sinais, escritos, imaxes, sons ou informacións de calquera natureza por fío, radioelectricidade, medios ópticos ou outros sistemas electromagnéticos.
O día 9 de decembro de 1932, en virtude dos acordos atinxidos na reunión antes citada, firmouse en Madrid o Convenio polo que se criaba a Unión Internacional de Telecomunicacións (UIT) que no futuro substituiría aos dous organismos anteriores (UTI e URI).
O seguinte aparello revolucionario nas telecomunicacións (por aló da metade do século) foi o módem que fixo posíbel a transmisión de datos entre computadoras e outros dispositivos.
Na década dos sesenta comeza a unión entre a telecomunicación e mais a informática co uso de satélites de comunicación e as redes de conmutación de paquetes.
A década seguinte caracterizouse pola aparición das redes de computadoras e os protocolos e arquitecturas que servirían de base para as telecomunicacións modernas (nestes anos aparece a ARPANET, que deu orixe á internet). Tamén cabe salientar que nestes anos comeza o auxe da normalización das telecomunicacións: o CCITT traballa na normalización das redes de conmutación de circuítos e de conmutación de paquetes e a Organización Internacional para a Estandarización crea o modelo OSI. A finais dos anos setenta aparecen as redes de área local,
Nos anos oitenta as computadoras persoais volvéronse populares, aparecen as redes dixitais e as redes de telecomunicacións comezan a facerse omnipresentes.
Na última década do século XX aparece a internet, que se expandiu enormemente e a principios do século XXI estamos vivindo os comezos da interconexión total, a través de todo tipo de dispositivos que son cada vez máis rápidos, máis compactos e máis poderosos.
viernes, 27 de enero de 2012
jueves, 26 de enero de 2012
Inventase un coche que funciona con auga
Un litro de auga permite ao coche circular durante uns 60 minutos a unha velocidade aproximada de 80 quilómetros por hora. Nin sequera é necesario que sexa auga destilada e mesmo funcionaría con auga mariña.
O deseño aínda é bastante primitivo e está pensando para separar o hidróxeno da auga e convertelo en combustible para unha pila eléctrica. A empresa non desvelou como conseguiron que o coche se mova só con auga pero se afirman que se basean en tecnoloxías existentes, pero que son capaces de producir hidróxeno a partir da auga para un tempo maior que calquera método dispoñible nestes momentos.
A empresa xaponesa propietaria da creación e da súa patente espera poder producir o vehículo a escala industrial. BQM
Importancia das novas tecnoloxías
Hoxe en día, os progresos nas denominadas tecnoloxías da información, que abranguen os equipos e aplicacións informáticas e as telecomunicacións, están a ter un grande efecto. De feito, dise que estamos nun novo tipo de sociedade chamada Sociedade da información ou Sociedade de Coñecemento, que vén a substituír aos dous modelos socioeconómicos precedentes, a sociedade agraria e a sociedade industrial.
No modelo agrario, a explotación da terra era o xeito de xerar riqueza. No modelo industrial, as novas tecnoloxías e os novos sistemas produtivos, posibilitaron a fabricación masiva de produtos de consumo.
Non obstante, a xeración da riqueza na actualidade ten que ver con outras maneiras de proceder. Ademais da importancia da acumulación de capital e da tecnoloxía produtiva, o que en verdade se converte en algo decisivo é saber que queren os clientes, que fan os competidores, onde e a quen se pode comprar e vender en mellores condicións, que cambios lexislativos poden afectar á empresa ou a un sector, etcétera.
En definitiva, resulta fundamental contar coa información oportuna para tomar as mellores decisións no momento axeitado. Nesta situación as novas tecnoloxías da información son moi relevantes. Permiten obter e procesar moita máis información que os medios manuais. Así que as empresas invisten nelas.
Non obstante, como calquera tecnoloxía, se debe ter presente que as TIC son só un instrumento (iso si, moi potente e flexible) para a xestión das empresas. Polo tanto, é evidente que as novas tecnoloxías son un elemento imprescindible e en continuo desenvolvemento dentro de calquera empresa. Non obstante as tecnoloxías están moito máis presentes nas grandes empresas que nas medianas e pequenas (PEME); isto débese principalmente á dimensión da empresa e, como consecuencia, ao ámbito de actuación desta e á súa capacidade de investimento e xestión, aínda que pouco a pouco esta diferenza vaise acurtando, xa que moitas PEME están a empezar a ser conscientes de que o uso das TIC é unha cuestión clave para a súa expansión e supervivencia
No modelo agrario, a explotación da terra era o xeito de xerar riqueza. No modelo industrial, as novas tecnoloxías e os novos sistemas produtivos, posibilitaron a fabricación masiva de produtos de consumo.
Non obstante, a xeración da riqueza na actualidade ten que ver con outras maneiras de proceder. Ademais da importancia da acumulación de capital e da tecnoloxía produtiva, o que en verdade se converte en algo decisivo é saber que queren os clientes, que fan os competidores, onde e a quen se pode comprar e vender en mellores condicións, que cambios lexislativos poden afectar á empresa ou a un sector, etcétera.
En definitiva, resulta fundamental contar coa información oportuna para tomar as mellores decisións no momento axeitado. Nesta situación as novas tecnoloxías da información son moi relevantes. Permiten obter e procesar moita máis información que os medios manuais. Así que as empresas invisten nelas.
Non obstante, como calquera tecnoloxía, se debe ter presente que as TIC son só un instrumento (iso si, moi potente e flexible) para a xestión das empresas. Polo tanto, é evidente que as novas tecnoloxías son un elemento imprescindible e en continuo desenvolvemento dentro de calquera empresa. Non obstante as tecnoloxías están moito máis presentes nas grandes empresas que nas medianas e pequenas (PEME); isto débese principalmente á dimensión da empresa e, como consecuencia, ao ámbito de actuación desta e á súa capacidade de investimento e xestión, aínda que pouco a pouco esta diferenza vaise acurtando, xa que moitas PEME están a empezar a ser conscientes de que o uso das TIC é unha cuestión clave para a súa expansión e supervivencia
miércoles, 18 de enero de 2012
Campo biolóxico da conservación
Os biólogos da conservación e conservacionistas, veñen usando este termo hai tempo para describir esta mesma transmicion de xenes, pero dende especiecies domesticas, invasoras ou non nativas cara a poboacións nativas. Por exemplo TRAFFIC é unha axencia internacional de monitorización de comercio de fauna, que controla que o comercio de plantas e animais salvaxes non se volva unha ameaza para a conservación da natureza. Eles concientizan dos efectos daniños de introducir especies invasoras, que "poden hibridizar especies nativas, creando contaminación xenética".
Efecto sobre especies en perigo de extinción
Comprometer plantas ou animais salvaxes en perigo de extinción pode ter certa significancia no caso relativo aos taxóns ameazados cunha baixa poboación. Un exemplo disto é o can salvaxe africano que o seu status de conservación esta minado non só pola perdida de habitade, senón tamén pola mestura de xenes polo fluxo xenético de caninos domesticados, xa que a poboación humana esta asociada aos cans domesticos e estes se entrecruzan con especies salvaxes.
Efecto sobre especies en perigo de extinción
Comprometer plantas ou animais salvaxes en perigo de extinción pode ter certa significancia no caso relativo aos taxóns ameazados cunha baixa poboación. Un exemplo disto é o can salvaxe africano que o seu status de conservación esta minado non só pola perdida de habitade, senón tamén pola mestura de xenes polo fluxo xenético de caninos domesticados, xa que a poboación humana esta asociada aos cans domesticos e estes se entrecruzan con especies salvaxes.
martes, 10 de enero de 2012
O demo de Tasmania (Sarcophilus laniarius)
É un marsupial carnívoro da familia dos Dasyuridae que só se encontra no estado de Tasmania en Australia.
Científicos australianos anunciaron hoxe o descubrimento dunha colonia de demos de Tasmania con trazos xenéticos especiais, que poderían salvar da extinción á especie, ameazada por un letal cancro.
A enfermidade decimou as poboacións do marsupial na illa australiana que lle dá nome, pero descubriuse unha colonia que parece ser inmune aos tumores, indicou Kathy Belov, xefe do equipo de investigadores das universidades de Sídney e Tasmania.
O pequeno mamífero sofre dende mediados dos anos 90 un estraño tumor canceríxeno facial contaxioso que se transmite por unha dentada e só afecta a esta especie. Esta patoloxía, que se manifesta na boca e cara e en cuestión de tres meses aumenta tanto de tamaño que non lles permite comer, foi responsable da morte do 70 por cento dos demos de Tasmania nos últimos 15 anos, mentres as autoridades buscan desesperadamente algunha forma de salvalos.
Non obstante, Belov dixo que aínda hai tempo para estudar a fondo o cancro e encontrar unha vacina, pois debe haber un trazo xenético que explique o feito de que o 20 por cento das poboacións do animal non desenvolveu o cancro, polo que "é posible" que estean a morrer menos animais do que pensabamos".
Hai un ano, o Ministerio de Medio australiano incluíu por primeira vez o marsupial carnívoro máis vello do mundo na súa lista de especies en risco "crítico" de desaparecer para sempre e agora dedica á súa conservación case 8 millóns de dólares anuais.
Os primeiros colonizadores brancos de Tasmania chamaron o marsupial "demo" polos seus berros aterradores, mal carácter, pelo escuro e forte mandíbula. Desapareceu do continente australiano hai uns catro séculos, posiblemente pola crecente presenza do can salvaxe ou dingo, pero sobreviviu na illa situada na punta sueste do país.
Científicos australianos anunciaron hoxe o descubrimento dunha colonia de demos de Tasmania con trazos xenéticos especiais, que poderían salvar da extinción á especie, ameazada por un letal cancro.
A enfermidade decimou as poboacións do marsupial na illa australiana que lle dá nome, pero descubriuse unha colonia que parece ser inmune aos tumores, indicou Kathy Belov, xefe do equipo de investigadores das universidades de Sídney e Tasmania.
O pequeno mamífero sofre dende mediados dos anos 90 un estraño tumor canceríxeno facial contaxioso que se transmite por unha dentada e só afecta a esta especie. Esta patoloxía, que se manifesta na boca e cara e en cuestión de tres meses aumenta tanto de tamaño que non lles permite comer, foi responsable da morte do 70 por cento dos demos de Tasmania nos últimos 15 anos, mentres as autoridades buscan desesperadamente algunha forma de salvalos.
Non obstante, Belov dixo que aínda hai tempo para estudar a fondo o cancro e encontrar unha vacina, pois debe haber un trazo xenético que explique o feito de que o 20 por cento das poboacións do animal non desenvolveu o cancro, polo que "é posible" que estean a morrer menos animais do que pensabamos".
Hai un ano, o Ministerio de Medio australiano incluíu por primeira vez o marsupial carnívoro máis vello do mundo na súa lista de especies en risco "crítico" de desaparecer para sempre e agora dedica á súa conservación case 8 millóns de dólares anuais.
Os primeiros colonizadores brancos de Tasmania chamaron o marsupial "demo" polos seus berros aterradores, mal carácter, pelo escuro e forte mandíbula. Desapareceu do continente australiano hai uns catro séculos, posiblemente pola crecente presenza do can salvaxe ou dingo, pero sobreviviu na illa situada na punta sueste do país.
O gasto mundial en tecnoloxía en 2012
En 2011, o gasto mundial en tecnoloxía da información ascendeu a 3,7 billóns de dólares, ou unha expansión dun 6,9 por cento fronte a 2010.
"O titubeante crecemento económico mundial, a crise da zona euro e o impacto das inundacións en Thailandia sobre a produción de discos duros afectaron á previsión de gasto en tecnoloxía", dixo Richard Gordon, vicepresidente de investigación en Gartner, nun comunicado.
Gartner dixo que as inundacións reducirán a subministración de HDD nun 25 por cento ou máis durante os seguintes seis ou nove meses, xa que Thailandia se converteu nun centro importante de discos duros e dos seus compoñentes.
Gartner indicou tamén que, debido á escaseza de discos duros e á cauta previsión de gasto en equipos, reducira tamén a súa previsión de despachos de computadoras persoais.
"Coa incerteza causada pola crise da eurozona tanto nas empresas como nos consumidores do oeste de Europa, axustamos a nosa previsión e esperamos que o gasto en tecnoloxía da información no oeste de Europa caia un 0,7 por cento en 2012", dixo Gordon.
miércoles, 7 de diciembre de 2011
TRATAMIENTO DE MEDICAMENTOS
O elevado volume dos medicamentos rexeitados polo Sigre (equivalentes á carga dun camión diario con elevada capacidade) e o perigo ambiental e de saúde pública que supoñen, leva ao PPdeG a reclamar unha explicación convincente e documentada ao conselleiro de Medio Ambiente, como máximo responsable político de canto acontece en Sogama, desde os vertidos tóxicos ao Lengüelle, ata as irregularidades económicas, como o contrato por valor de 19 millóns de euros e outorgado a dedo polo presidente da empresa pública, ata os pagamentos irregulares efectuados a Danigal por enterrar, tamén ilegalmente, o lixo procedente da Coruña.
A tendencia da Consellería de Medio Ambiente a cometer e consentir a comisión de irregularidades, leva ao PPdeG a sospeitar que a Xunta podería estar agochando eses medicamentos ou consentindo un tratamento non axustado á normativa en vigor.
A tendencia da Consellería de Medio Ambiente a cometer e consentir a comisión de irregularidades, leva ao PPdeG a sospeitar que a Xunta podería estar agochando eses medicamentos ou consentindo un tratamento non axustado á normativa en vigor.
A maioría das drogas pode xogar no lixo doméstico, pero os consumidores deben tomar certas precaucións antes da eliminación, de acordo coa Food and Drug Administration (FDA, Food and Drug Administration). Algúns medicamentos deben ser xogados no vaso sanitario, e un número crecente de comunidade baseada en "recuperación" ofrecer unha alternativa eliminación segura.
Directrices para a eliminación de drogas
O FDA traballou coa Oficina de Control Nacional de Drogas da Casa Branca (ONDCP, para abreviar) para desenvolver a orientación primeiro consumidor para o descarte axeitado dos medicamentos prescritos. Directrices federais emitidos polo ONDCP, en febreiro de 2007 e foron actualizados en outubro de 2009 están resumidos a continuación:
* Siga as instrucións de descarte que aparecen na etiqueta da prescrición ou de información do paciente que acompaña o medicamento. Non bote de medicamentos no vaso sanitario, a non ser que esta información especificamente instruído a facelo.
* Aproveitar os programas baseados na comunidade de recuperación de drogas que permite ao público para levar medicamentos non utilizados nun lugar central para o descarte axeitado. Chamada de residuos de servizos domésticos e reciclaxe do goberno da súa cidade ou municipio para ver se existe un programa de recuperación na súa comunidade. A Drug Enforcement Agency, xunto con órganos estatais e aplicación da lei local, é apoiado Días Nacionais de Médica2 Prescrición Drogas Recuperación nos Estados Unidos.
* Se as etiquetas de medicamentos son instruídos a non eliminar ou non hai un programa de recuperación na súa área, xogue as drogas co lixo doméstico, pero en primeiro lugar:
ou obtelos fóra das súas embalaxes orixinais e mestura cunha sustancia indesexables, como residuos de café ou area para gatos. Así, a droga vai ser menos atractivo para nenos e animais e irrecoñecíbeis para persoas que intencionalmente para revisar os seus residuos.
ou Pon en un saco selado, unha lata baleira ou outro recipiente para evitar a medicación de fundición ou fóra do saco de lixo.
. O director adxunto da Oficina de conformidade na FDA, Ilisa Bernstein, Pharm.D, JD, ofrece algúns consellos:
* Antes de descartar un recipiente de drogas, de cero toda a información de identificación na etiqueta do produto para que non se pode ler. Isto axudará a protexer a súa identidade e privacidade dos seus datos persoais de saúde.
* Non dea medicamentos para os amigos. Médicos prescriben medicamentos a base de síntomas específicos e historia médica dunha persoa. Unha droga que funciona para vostede pode ser perigoso para alguén.
* Cando está en dúbida sobre o descarte axeitado, fale co seu farmacéutico.
Bernstein suxire que os mesmos métodos de eliminación de medicamentos controlados poden ser aplicados a medicamentos sen receita médica.
Por que as precaucións?
Instruccións de eliminación na etiqueta son parte da estratexia de "mitigación do risco" da FDA, segundo o capitán Jim Hunter, R.Ph., MPH, Funcionarios de proxectos Senior da FDA de substancias controladas. Cando un medicamento contén instrucións para xogar no baño, el di, é que a FDA, traballando co fabricante, descubriu que a rede é o camiño máis axeitado de eliminación e representa o menor risco para a seguridade.
As instrucións para medicamentos, como analxésicos narcóticos e outras substancias controladas máis forte pretensión de ser xogado no vaso sanitario para reducir o risco dun uso non intencional ou abuso de sobredose e ilegal.
Por exemplo, o parche fentanil, un adhesivo que administra un medicamento potente dor a través da pel, ven con instruccións para xogar o baño uso ou restos de remendos. Tamén fentanil moi pode causar problemas respiratorios graves e morte en animais nacidos, nenos, animais e mesmo adultos, especialmente aqueles que non foron prescritos a droga.
"Aínda que un parche foi utilizado, aínda ten moita medicación", di Hunter, "polo que non é aconsellable tirar algo que ten un narcótico poderoso e potencialmente perigosos que poden prexudicar os demais."
Problemas ambientais
A pesar da cuestión de seguridade para xogar a droga no vaso sanitario, algunhas persoas cuestionan a práctica, debido a problemas sobre os niveis de trazos de residuos de drogas atopados en augas superficiais como ríos e lagos, e algunhas fontes comunidade potable.Sen auga Mais os residuos de drogas principal forma entrar nos sistemas de auga é porque a xente toman drogas e elimina-los por suposto a través dos seus corpos, di Raanan Bloom, Ph.D., un experto en avaliación Centro Ambiental para Avaliación e Investigación Farmacéutica, da FDA. "O corpo non absorbe ou completamente metabolizar a maioría das drogas, e eles entran no ámbito despois de pasar por estacións de tratamento, de sumidoiros."
Unha empresa que quere que o FDA para aprobar o seu medicamento debe presentar un paquete de aplicacións para a axencia. O FDA esixe, como parte do paquete de aplicacións, unha avaliación de como o medicamento podería afectar ao medio ambiente.
Algunhas aplicacións da droga están excluídos da obriga de avaliación, Bloom suxire, en base a medidas anteriores da axencia. "Para os medicamentos para os que as avaliacións ambientais foron necesarias, non houbo indicacións de efectos sobre o medio ambiente, porque xoga o baño", di Bloom.
Ademais, segundo a Axencia de Protección Ambiental, ata a data, os científicos non atoparon ningunha evidencia de efectos adversos para a saúde humana a partir de residuos farmacéuticos no medio ambiente.
Con todo, o FDA non quere calquera residuo de drogas innecesariamente ir ao sistema de auga, di Hunter. A axencia revisou as etiquetas de medicamentos para identificar produtos coas instruccións para a eliminación no vaso sanitario ou pía. Podes atopar este constantemente revisada no sitio web da eliminación do medicamento FDA sen Uso3.
Outra preocupación ambiental refírese a inhalados usados por persoas con asma ou outros problemas respiratorios, tales como enfermidade pulmonar obstructiva crónica. Tradicionalmente, moitos inhalados ter contido os clorofluorcarbonos (CFC), un propulsor que dana a capa de ozono. Inhalados de CFC están sendo deixados de producir, e inhalados están sendo substituídos por máis respectuosos co medio ambiente. En función do produto e no que vive, inhalados e sprays poden ser xogadas fóra lixo doméstico ou reciclables, ou poden ser considerados perigosos e esixen un tratamento especial. Ler as instruccións na etiqueta, como algúns inhalados non debe ser perforado ou lanzados ao lume ou incinerador. Para unha eliminación correcta, póñase en contacto co lixo e unidade de reciclaxe na súa comunidade.
Directrices para a eliminación de drogas
O FDA traballou coa Oficina de Control Nacional de Drogas da Casa Branca (ONDCP, para abreviar) para desenvolver a orientación primeiro consumidor para o descarte axeitado dos medicamentos prescritos. Directrices federais emitidos polo ONDCP, en febreiro de 2007 e foron actualizados en outubro de 2009 están resumidos a continuación:
* Siga as instrucións de descarte que aparecen na etiqueta da prescrición ou de información do paciente que acompaña o medicamento. Non bote de medicamentos no vaso sanitario, a non ser que esta información especificamente instruído a facelo.
* Aproveitar os programas baseados na comunidade de recuperación de drogas que permite ao público para levar medicamentos non utilizados nun lugar central para o descarte axeitado. Chamada de residuos de servizos domésticos e reciclaxe do goberno da súa cidade ou municipio para ver se existe un programa de recuperación na súa comunidade. A Drug Enforcement Agency, xunto con órganos estatais e aplicación da lei local, é apoiado Días Nacionais de Médica2 Prescrición Drogas Recuperación nos Estados Unidos.
* Se as etiquetas de medicamentos son instruídos a non eliminar ou non hai un programa de recuperación na súa área, xogue as drogas co lixo doméstico, pero en primeiro lugar:
ou obtelos fóra das súas embalaxes orixinais e mestura cunha sustancia indesexables, como residuos de café ou area para gatos. Así, a droga vai ser menos atractivo para nenos e animais e irrecoñecíbeis para persoas que intencionalmente para revisar os seus residuos.
ou Pon en un saco selado, unha lata baleira ou outro recipiente para evitar a medicación de fundición ou fóra do saco de lixo.
. O director adxunto da Oficina de conformidade na FDA, Ilisa Bernstein, Pharm.D, JD, ofrece algúns consellos:
* Antes de descartar un recipiente de drogas, de cero toda a información de identificación na etiqueta do produto para que non se pode ler. Isto axudará a protexer a súa identidade e privacidade dos seus datos persoais de saúde.
* Non dea medicamentos para os amigos. Médicos prescriben medicamentos a base de síntomas específicos e historia médica dunha persoa. Unha droga que funciona para vostede pode ser perigoso para alguén.
* Cando está en dúbida sobre o descarte axeitado, fale co seu farmacéutico.
Bernstein suxire que os mesmos métodos de eliminación de medicamentos controlados poden ser aplicados a medicamentos sen receita médica.
Por que as precaucións?
Instruccións de eliminación na etiqueta son parte da estratexia de "mitigación do risco" da FDA, segundo o capitán Jim Hunter, R.Ph., MPH, Funcionarios de proxectos Senior da FDA de substancias controladas. Cando un medicamento contén instrucións para xogar no baño, el di, é que a FDA, traballando co fabricante, descubriu que a rede é o camiño máis axeitado de eliminación e representa o menor risco para a seguridade.
As instrucións para medicamentos, como analxésicos narcóticos e outras substancias controladas máis forte pretensión de ser xogado no vaso sanitario para reducir o risco dun uso non intencional ou abuso de sobredose e ilegal.
Por exemplo, o parche fentanil, un adhesivo que administra un medicamento potente dor a través da pel, ven con instruccións para xogar o baño uso ou restos de remendos. Tamén fentanil moi pode causar problemas respiratorios graves e morte en animais nacidos, nenos, animais e mesmo adultos, especialmente aqueles que non foron prescritos a droga.
"Aínda que un parche foi utilizado, aínda ten moita medicación", di Hunter, "polo que non é aconsellable tirar algo que ten un narcótico poderoso e potencialmente perigosos que poden prexudicar os demais."
Problemas ambientais
A pesar da cuestión de seguridade para xogar a droga no vaso sanitario, algunhas persoas cuestionan a práctica, debido a problemas sobre os niveis de trazos de residuos de drogas atopados en augas superficiais como ríos e lagos, e algunhas fontes comunidade potable.Sen auga Mais os residuos de drogas principal forma entrar nos sistemas de auga é porque a xente toman drogas e elimina-los por suposto a través dos seus corpos, di Raanan Bloom, Ph.D., un experto en avaliación Centro Ambiental para Avaliación e Investigación Farmacéutica, da FDA. "O corpo non absorbe ou completamente metabolizar a maioría das drogas, e eles entran no ámbito despois de pasar por estacións de tratamento, de sumidoiros."
Unha empresa que quere que o FDA para aprobar o seu medicamento debe presentar un paquete de aplicacións para a axencia. O FDA esixe, como parte do paquete de aplicacións, unha avaliación de como o medicamento podería afectar ao medio ambiente.
Algunhas aplicacións da droga están excluídos da obriga de avaliación, Bloom suxire, en base a medidas anteriores da axencia. "Para os medicamentos para os que as avaliacións ambientais foron necesarias, non houbo indicacións de efectos sobre o medio ambiente, porque xoga o baño", di Bloom.
Ademais, segundo a Axencia de Protección Ambiental, ata a data, os científicos non atoparon ningunha evidencia de efectos adversos para a saúde humana a partir de residuos farmacéuticos no medio ambiente.
Con todo, o FDA non quere calquera residuo de drogas innecesariamente ir ao sistema de auga, di Hunter. A axencia revisou as etiquetas de medicamentos para identificar produtos coas instruccións para a eliminación no vaso sanitario ou pía. Podes atopar este constantemente revisada no sitio web da eliminación do medicamento FDA sen Uso3.
Outra preocupación ambiental refírese a inhalados usados por persoas con asma ou outros problemas respiratorios, tales como enfermidade pulmonar obstructiva crónica. Tradicionalmente, moitos inhalados ter contido os clorofluorcarbonos (CFC), un propulsor que dana a capa de ozono. Inhalados de CFC están sendo deixados de producir, e inhalados están sendo substituídos por máis respectuosos co medio ambiente. En función do produto e no que vive, inhalados e sprays poden ser xogadas fóra lixo doméstico ou reciclables, ou poden ser considerados perigosos e esixen un tratamento especial. Ler as instruccións na etiqueta, como algúns inhalados non debe ser perforado ou lanzados ao lume ou incinerador. Para unha eliminación correcta, póñase en contacto co lixo e unidade de reciclaxe na súa comunidade.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)